AS IMAXES VALEN MÁIS QUE MIL PALABRAS

As caras reflexan a maxia que inundou o noso cole nese día tan especial

CHEGOU PAULA CARBALLEIRA

Hoxe tivemos a grandísima sorte de contar coa escritora Paula Carballeira.
Foi impresionante chegar á clase de 4ºB con ela, dos que representaron a súa obra "O Lobishome", e de súpeto oír berraren a todos:Paula!!. Quedei sen palabras ao ver as súas caras de entusiasmo. Non a presentamos, porque sentimos que sabían todos eles máis dela ca nós. Era de verdade!!!

Todo foi moi doado porque Paula é unha persoa moi sinxela e próxima.
Despois tivo a xuntanza co club de lectura e ao final pasamos ao ximnasio onde lle fixemos un pequeño acto, con recitado de poesías dela, pequena escenificación da obra de “O Lobishome”e algunha sorpresa máis . Cando rematou, pedimos que nos contase un conto.. É incrible como nos emocionou!

Grazas Paula por contaxiarnos do teu amor polas palabras e polos libros.

VISITA DE PAULA CARBALLEIRA

Na mostra de teatro do curso pasado o alumnado de 4ºB escenificaron, O Lobishome, de Paula Carballeira.
Puxémonos en contacto coa escritora para proporlle asistir ao acto pero non puido ser. A visita quedou pendente para este curso.

O gran día chegou, será o vindeiro LUNS 16.

Estamos moi entusiasmad@s con esta visita e o programa para ese día é o seguinte:

1.-Visita á clase de 4ºB.

2.-Xuntanza co Club de Lectura.

3.-Acto cos 4º,5º e 6º, con algunhas sorpresas!

CARTA DE PAULA CARBALLEIRA

Xa vos contamos que este ano os rapaces e rapazas de 3ºB escenificaron "O LOBISHOME", de Paula Carballeira.Puxémonos en contacto con ela pero foille imposible. Ela mandounos varios correos electrónicos desexándolles boa sorte e incluso un ramo de flores que presidiu o escenario.Non estaba presente físicamente pero no ambiente era como se estivera con nós.
Hoxe mandounos unha carta moi especial que queremos compartir con todos vos

CARTA ÁS ALUMNAS E AOS ALUMNOS DE 3ºB

Houbo unha noite na que imaxinei unha historia. Quería que esa historia tivese vida, vida de verdade, máis alá do papel, por iso a contei nunha obra de teatro. Pero o teatro, se ninguén lle fai caso, queda pechado nos libros e pode morrer alí de aburrimento. Cando alguén coma vós decide que os personaxes teñan cara, teñan corpo, e que haxa un público que se divirta, que ría e teña medo, é toda unha alegría. Eu estou alegre, tanto, que querería saltar ata as nubes, bailar e cantar a pleno pulmón (aínda que canto fatal e pode chover moito despois). Querería darvos as grazas, apretarvos as mans e dicirvos que son a vosa amiga para sempre. Algún día irei visitarvos, mentres, envíovos esta carta e a promesa de amizade eterna, que vén sendo así:

Prometo ser amiga para sempre

prometo que nada fará que me arrepinta

prometo que se vides visitarme

sempre terei a casa limpa

prometo facer unha empanada

e un pastel e unha torta

para que vexades que o digo de verdade

e chuchedes os dedos

e me convidedes axiña
á clase de 3ºB

que xa é amiga miña.

Moitos bicos, apertas e achuchóns

Paula